Bebek takip uygulamasını ne zaman bırakmalı

Bu yazıyı kimse yazmıyor, çünkü her uygulama kayıt girmeye devam etmenizi tercih eder. Ama ne zaman bırakılacağını bilmek, bir takip uygulamasını iyi kullanmanın parçası ve doğru anda bırakan bir aile ondan tam değeri almış oluyor — bir şeyde başarısız olmuş değil.

İnsanların bırakmasının üç sebebi

Bunlar eşdeğer değil ve yalnızca biri temiz bir bitiş.

• Sorular yanıtlandı. Beslenme oturdu, kilo iyi gidiyor, günün bir şekli var. Kayıttaki hiçbir şeye artık bakılmıyor. İyi son bu.
• Uygulamanın gösterecek şeyi kalmadı. Ana ekran, altı aydır bez kullanmayan bir çocuk için bez sayılarından ibaret. Bu, takibi bırakmak için bir sebep değil; başka bir uygulamada olmak için bir sebep.
• Bir yükümlülüğe dönüştü. Suçluluktan kayıt girmek, üç günü birden telafi etmek, boşluklar için kötü hissetmek. Bunu hemen bırakmaya değer — içerlediğiniz bir kayıt hiçbir şey üretmiyor.

İnsanlara bir şeye mal olan orta durum, çünkü genellikle birincisi gibi okunuyor. Aileler "takibi aştık" sonucuna varıyor; oysa gerçekte olan, araçlarının çocuklarının yaşını kapsamayı bırakması.

Yaşa göre doğal durma noktaları

Bunların her biri, bir kategorinin gerçekten bir soruyu yanıtlamayı bıraktığı an. Tipik olanlar, buyurgan değil.

Sağdaki sütunu yukarıdan aşağı okuyun, şekli net: takip bitmiyor, konu değiştiriyor. Dört yaşındaki bir çocuğun kaydının ne işe yaradığının, dört aylık bir bebeğinkiyle neredeyse hiç ortak yanı yok; uygulamaların çoğunun, ailelerin çoğu soru sormayı bırakmadan işe yaramaz hâle gelmesinin sebebi de tam olarak bu.

Bir yaştan sonra kaydedilmeye değenler

Yeni doğan dönemine ait çok az şey ve yıllarca yerini hak etmeyi sürdüren birkaç şey:

• Gece uykusu toplamları ve tek uyku. İkiden bire ve birden sıfıra geçişler gerçekten kafa karıştıran son uyku olayları ve iki haftalık veriyle okunmaları çok daha kolay.
• Büyüme ölçümleri, yılda birkaç kez. Mesele eğri ve bir eğrinin üzerinde noktalara ihtiyacı var.
• Gelişim adımları ve ilk kelimeler, ki hekimler bunları soruyor ve kimse doğru hatırlamıyor.
• Bir hekimin izlemenizi istediği her şey — reflü, bir alerji, bir ilaç, bir belirti örüntüsü. Var olan en yüksek değerli kayıt bu.
• Aşı tarihleri, ki kreşte, okulda ve seyahatte isteniyor ve hiçbir zaman bıraktığınız yerde olmuyor.
• Rutinler, rutinler veriden daha önemli hâle geldiğinde — ki bu kabaca çocuğun gün hakkında fikirleri olmaya başladığı an.

Takibi mi aştınız uygulamayı mı

İkisini üç soru ayırıyor ve bir dakika sürüyor:

• Hâlâ yanıtlanmasını istediğiniz bir soru var mı? Varsa, takibi aşmış değilsiniz.
• Uygulamanın çocuğunuzun şu anki yaşı için bir ekranı var mı? Cevap "aynı ekranlar, çoğunlukla boş" ise, sorun uygulamada, sizde değil.
• Beş saniye sürseydi yeniden kayıt girer miydiniz? Girerdiyseniz, sorun alışkanlık değil sürtünme.

Bu önemli çünkü sonradan geçiş yapmak pahalı. Takip uygulamalarının çoğunda dışa aktarma yok ve hiçbirinde içe aktarma yok; yani üç yaşta taşınan bir aile sıfırdan üçe kadarki kaydın tamamını kaybediyor. Gerçekten soru soracağınız yılları kapsayan bir şey seçmek, herhangi bir tek özellikten daha değerli — başta uygulamayı yeni doğan özellik listesine göre değil yaş aralığına göre seçmenin gerekçesi de bu.

Bıraktığınızda ne kaybedersiniz

Günlük hayatta pek bir şey değil. Önceden bilinmeye değer iki şey var:

• Tahmin özelliklerinin bir kalkış pistine ihtiyacı var. Kayıtlarınızdan öğrenen her şey bir boşluktan sonra yaşa dayalı varsayılanlara dönüyor ve yeniden çocuğunuza özel hâle gelmesi için birkaç tam güne ihtiyaç duyuyor. Bir regresyon sırasında bırakıp yeniden başlamak, tahminin tam da ona ihtiyacınız olduğu anda en genel hâlinde olması demek.
• Kayıt bıraktığınız yerde bitiyor. Persentil eğrileri, gelişim adımı tarihleri ve "bu yaşta nasıldı" soruları, hepsi yalnızca biri kaydettiyse var olan veriye dayanıyor. İnsanların pişman olduğu şey bu ve genellikle günlük ayrıntıdan çok bir avuç kayıtla ilgili.

Geçmişi saklamak

Taşınmadığını varsayın. Tüketici takip uygulamalarının çoğu verinizi nasıl sileceğinizi belgeliyor ve bir kopyasını almak hakkında hiçbir şey söylemiyor; hiçbiri de bir rakipten içe aktarma yapmıyor. Pixy de bu gruptan: gizlilik politikası Ayarlar'dan hesap silmeyi ortaya koyuyor ve bir dışa aktarma belgelemiyor, yani geçmişi uygulamanın içinde yaşıyor kabul edin.

Bu da pratik tavsiyeyi basitleştiriyor:

• Büyüme grafiğinin yılda bir iki kez ekran görüntüsünü alın — on saniye sürüyor ve isteyeceğiniz şey o
• Gelişim adımı tarihlerini uygulamanın dışında da bir yere yazın: bir not dosyası, aşı karnesi, bir fotoğraf açıklaması
• Kayıt girmeyi bıraktığınızda hesabı silmeyin. Bırakmak ile silmek farklı kararlar ve hesabı uyur hâlde bırakmanın hiçbir maliyeti yok
• Uygulama değiştiriyorsanız doğal bir ara seçin — bir uyku geçişi, katı gıdaya başlangıç — sorunun ortası değil

İşe yarayan kısmı kaybetmeden nasıl bırakılır

Kesip atmak yerine azaltın ve ileride önemli olacak az sayıdaki şeyi koruyun.

Ailelerin çoğunda işe yarayan bir sürüm

• Tamamen durmak yerine artık bakmadığınız kategorileri teker teker bırakın
• Her uyku geçişi boyunca uykuyu tutun, sonrasında yine bırakın
• Gelişim adımlarını ve büyümeyi süresiz tutun — yılda bir avuç kayıt ediyorlar
• Hatırlatıcıları kapatın; kaydı bir yükümlülüğe çeviren genellikle onlar
• Bir şey değiştiğinde bilerek yeniden başlayın: bir hastalık, yeni bir kardeş, bir uyku sorunu, bir hekimin sorusu

Tek bir soruyu yanıtlamak için iki haftalığına yeniden başlamak, bir takip uygulamasının kullanılabileceği en verimli yol; ve yalnızca bir düzen tutkusu anında hesabı silmediyseniz işliyor.

Ve cevap gerçekten bittiğinizse — soru yok, endişe yok, kendi kendine yürüyen bir gün — o zaman bırakın. Hedef zaten oydu. Kendini gereksiz kılmış bir uygulama işini düzgün yapmıştır.